Written by Ludo Arts | 31 August 2010

Als moderne Homo Sapiens ben je in staat om pak 'm beet zo'n 50 mensen rond om je heen te verzamelen en er efficiënt contact mee te onderhouden. Die wetmatigheid van de optimale grootte van je stam is al eeuwen zo en dat zal ook niet zo maar veranderen. Wat wel veranderd is, is dat we in steeds meer stammen kunnen meedoen. Dit komt door internet met al zijn mogelijkheden, door overvloed aan "vrije" tijd, door de veranderende wereld zullen we maar zeggen.

Vroegah, toen de Batavieren nog met z'n vijven waren, hadden we niet de mogelijkheid om naar de Tennisclub-stam te gaan, of even met je zielsverwanten van de zaak in een stamkroeg te gaan zitten. Nee, toen moesten we nog met z'n allen achter een mammoet aan en maar hopen dat we allemaal veilig terugkeerden van dat hachelijke avontuur.

Tegenwoordig zitten we in heel veel stammen. Ik heb bijvoorbeeld een MSN- en Skype-clan waar ik het soms heel druk mee heb. Dat clubje is gelukkig nog wel heel overzichtelijk. Mijn overtollige energie of opeenhopende frustraties kan ik perfect kwijt op de tennisclub, met m'n ouwe vrienden van vroeger is het prettig om geregeld te gaan stappen, een zelfstandigen-business-stam is nuttig om zaken mee te doen ten behoeve van broodnodige omzet of dito samenwerking.

Een paar van andere stammen zijn inmiddels al zo groot dat ik de leden niet eens allemaal echt ken. De Linkedin-tribe van me bevat inmiddels al ruim 240 krijgers en via hen kan ik een leger van in potentie 3.000.000 mensen mobiliseren. Mijn Twitter-tribe groeit ook als kool. En niet te vergeten, mijn eigen en aangetrouwde familie. Een heleboel stammen, als ik even snel tel kom ik al snel aan een stuk of 20. En dan vergeet ik er hier vast ook nog een paar.

Ik krijg het er Spaans benauwd van als ik er zo over na denk. In mijn hoofd speelt zich inmiddels een echte stammenstrijd af. Probleem is dus hoe breng ik orde in deze chaos, of moet ik het maar gewoon op zijn beloop laten.

Gelukkig werk ik nog 12 uur in loondienst bij een GGZ-stam, een van de secundaire arbeidsvoorwaarden daar is, dat ik af en toe eens bij een psycholoog of bij een van zijn vakbroeders op de bank kan gaan liggen onder het mom van een koffiepraatje. Op zo'n moment vraag ik me wel eens af of ik er nou op- of aangenomen ben.

Gelukkig werkt het schrijven van dit stukje ook therapeutisch en word ik weer een beetje rustig. In mijn hoofd is weer even een staakt-het-vuren afgekondigd. Ik ben benieuwd of er meer stamgasten met dit fenomeen "worstelen". Ik laat me door jullie verassen.

Ik ga nog even door met stammen stichten. Deze week heb ik op Tumblr maar weer een nieuwe stam opgericht "Neeman.nl". Eens kijken hoe snel die stam uit zijn voegen barst.

Image: cloudappers.com

---